JESUS CHRIST IS LORD! DEVOȚIUNE: 04.03.2025 


DEVOȚIUNI CREȘTINE: ROMÂNĂ-MAGHIARĂ-GERMANĂ

<<Tomo, i-a zis ISUS, pentru că M-ai văzut, ai crezut. Ferice de cei ce n-au văzut, şi au crezut>>. Ioan 20:29

ISUS se uită la darurile Lui DUMNEZEU, pe care le aduce omului, și aici vede ceva chiar mai mare decât ceea ce Îi acordă acum lui Toma. EL i-a întins Mâna Sa străpunsă și i-a arătat partea Sa străpunsă. <<Vezi și crede>>, I-a spus EL. Dar acesta nu este cel mai mare și mai minunat lucru pe care ni-L poate dărui. Ce altceva este mai presus de ceea ce a primit Toma? Nu să vezi și să crezi. Dar nu este a vedea mai mult decât a crede? Nu tânjește credința noastră după vederea față în față, după momentul în care nu mai suntem într-un loc străin, ci acolo cu DOMNUL și, prin urmare, nu mai rătăcim în credință, ci suntem puși în fața formei? Dar această vedere a DOMNULUI, despre care vorbește promisiunea, care ne acordă prezența Sa permanentă cu noi, nu i-a fost acordată încă nici lui Toma, pentru că zilele de Paști nu i-au adus-o încă. DOMNUL ISUS HRISTOS nu i-a întins mâna lui Toma pentru ca acesta să o poată ține pentru totdeauna, nici nu a venit înaintea lui pentru ca EL să poată fi cu el zi de zi. Scopul a ceea ce i-a dat a fost ca el să creadă, iar el a putut să se agațe de ceea ce a văzut doar atunci când DOMNUL ISUS a dispărut din nou și zilele de Paște s-au încheiat, prin faptul că vederea l-a ajutat să creadă. Dar acesta nu este singurul mod în care ISUS ne conduce la credință. Credința apare și fără ca noi să vedem, pentru că ea crește din Cuvânt, iar ISUS HRISTOS a lăudat această Credință ca fiind cea mai mare revelație a Harului Divin. Acesta este miracolul prin care DUHUL se face cunoscut, faptul că Cuvântul Celui pe care nu-L vedem și nu-L privim pătrunde în interiorul nostru, irezistibil, ca un Conducător care ne supune gândirea și voința și ne înalță mai presus de noi înșine la cel de la care vine Cuvântul la noi. Atât de puternic ne atinge DUMNEZEU în viața noastră interioară, atât de eficient face Harul Său să acționeze în noi, atât de creativ se revelează DUHUL.

<<TU, TATĂ, nu ne bazezi viața pe vizibil, ci pe invizibil, pe Tine, Cel invizibil, pe lucrarea TA care se întâmplă în secret, pe Harul Tău care ne vizitează în taină, în tăcerea inimii noastre. Aceasta este taina TA, pe care noi nu o putem pătrunde, pentru că ea dă mărturie despre Tine>>. Amin.

SOLI-DEO-GLORIA!!! 

KERESZTÉNY ÁHÍTATOK: ROMÁNUL-MAGYARUL-NÉMETÜL

<<Monda néki JÉZUS: Mivelhogy láttál engem, Tamás, hittél: boldogok, a kik nem látnak és hisznek>>. János 20:29

Az ÚR JÉZUS KRISZTUS nézi ISTEN ajándékait, amelyeket az embereknek ad, és itt valami még nagyobbat lát, mint amit most Tamásnak ad. Átadta neki az Átszúrt Kezét, és megmutatta neki az Átszúrt Oldalát. <<Lásd és higgy>> - mondta neki. De nem ez a legnagyobb és legcsodálatosabb dolog, amit adhat nekünk. Mi más van még azon felül, amit Tamás kapott? Nem a látás és a hit. De nem több-e a látás, mint a hit? Nem vágyik-e a mi hitünk arra, hogy szemtől szembe lássunk, arra az időre, amikor már nem idegen helyen vagyunk, hanem ott az ÚRRAL, és ezért nem bolyongunk többé hitben, hanem a forma elé állítottak minket? De az ÚRNAK ez a látása, amelyről az Ígéret beszél, amely megadja nekünk a velünk való állandó jelenlétét, még Tamásnak sem adatott meg; mert a húsvéti napok még nem hozták el neki. JÉZUS KRISZTUS nem nyújtotta ki a kezét Tamásnak, hogy örökre megkapaszkodhasson benne, és nem is azért jött eléje, hogy napról napra vele lehessen. Amit adott neki, annak az volt a célja, hogy higgyen, és csak azáltal tudta megtartani azt, amit látott, amikor Az ÚR JÉZUS már ismét eltűnt, és a Húsvéti napok elmúltak, hogy a látvány segített neki hinni. De nem ez az egyetlen módja annak, ahogyan JÉZUS a hitre vezet bennünket. A hit a látásunk nélkül is keletkezik, mert az Igéből nő ki, és JÉZUS URUNK ezt a hitet az ISTENI kegyelem legnagyobb kinyilatkoztatásaként dicsérte. Ez az a csoda, amely által a LÉLEK megismerteti magát, hogy Annak az Igéje, Akit nem látunk és nem szemlélünk, ellenállhatatlanul behatol belsőnkbe, mint egy Uralkodó, aki leigázza gondolkodásunkat és akaratunkat, és önmagunk fölé emel minket Ahhoz, Akitől az Ige hozzánk jön. Ilyen erővel érint meg bennünket ISTEN a belső életünkben, ilyen hatékonyan teszi hatékonnyá bennünk Kegyelmét, ilyen teremtő módon nyilatkoztatja ki magát a LÉLEK.

<<TE, ATYÁM, nem a láthatóra alapozod életünket, hanem a láthatatlanra, Rád, a Láthatatlanra, a TE Munkádra, amely titokban történik, a TE Kegyelmedre, amely titokban, szívünk csendjében látogat meg minket. Ez a TE titkod, amelyet nem tudunk megfejteni, mert tanúságot tesz Rólad>>. Ámen.
SOLI-DEO-GLORIA!!! 

CHRISTLICHE ANDACHTEN: RUMÄNISCH-UNGARISCH-DEUTSCH

<<JESUS spricht zu ihm: Weil du Mich gesehen hast, hast du geglaubt. Glückselig sind, die nicht gesehen und geglaubt haben>>! Johannes 20,29

JESUS CHRISTUS sieht auf GOTTES Gaben, die ER dem Menschen bringt, und hier sieht ER noch etwas Größeres, als was ER jetzt dem Thomas gewährt. Ihm reichte er seine durchbohrte Hand und zeigte ihm Seine durchstochene Seite. <<Sieh und glaube>>, sagte ER ihm. Das ist aber nicht das Größte und Herrlichste, was ER uns geben darf. Was steht noch über dem, was Thomas empfing? Nicht sehen und glauben. Ist aber das Schauen nicht mehr als das Glauben? Verlangt nicht unser Glauben nach dem Schauen von Angesicht zu Angesicht, nach der Zeit, da wir nicht mehr in der Fremde, sondern dahim beim HERRN sind und darum nicht mehr im Glauben wandern, sondern vor die Gestalt gestellt sind? Aber dieses Schauen des HERRN, von dem die Verheißung spricht, das uns seine bei uns bleibende Gegenwart gewährt, war auch Thomas noch nicht beschieden; denn die Ostertage brachten es ihm noch nicht. JESUS CHRISTUS reichte Thomas seine Hand nicht dazu, damit er sie für immer festhalte, und tritt nicht deshalb vor ihn, damit er Tag um Tag bei ihm sei. Was ER ihm gewährte, hatte darin seinen Zweck, daß er glaube, und er konnte das, was er schaute, als JESUS wieder verschwunden und die Ostertage vorüber waren, nur dadurch festhalten, daß ihm der Anblick zum Glauben verhalf. Das ist aber nicht der einzige Weg, auf dem uns JESUS zum Glauben führt. Es entsteht der Glaube auch, ohne daß wir sehen, weil ER aus dem Wort hervorwächst, und diesen Glauben pries JESUS als die größte Offenbarung der GÖTTLICHEN Gnade. Das ist das Wunder, durch das der GEIST sich kundgibt, daß das Wort von dem, den wir weder sahen noch sehen, in unser Inneres dringt, unwiderstehlich als Herrscher, der sich unser Denken und Wollen untertan macht und uns über uns selbst emporhebt zu dem, von dem das Wort zu uns kommt. So kräftig berührt uns GOTT in unserem inwendigen Leben, so wirksam macht ER in uns seine Gnade, so schöpferisch offenbart sich der GEIST.

<<DU gründest, VATER, unser Leben nicht auf das Sichtbare, sondern auf das Unsichtbare, auf Dich, den Unsichtbaren, auf dein Wirken, das im Verborgenen geschieht, auf deine Gnade, die uns in der Stille des Herzens heimlich besucht. Das ist dein Geheimnis, das wir nicht ergründen; denn es zeugt von Dir>>. Amen.
SOLI-DEO-GLORIA!!! 

Kommentare

Beliebte Posts aus diesem Blog