ANDACHTEN FÜR JEDEN TAG: DEUTSCH-UNGARISCH-RUMÄNISCH-23.09:2026


ANDACHTEN FÜR JEDEN TAG: DEUTSCH-UNGARISCH-RUMÄNISCH

<<Nicht allein aber das, sondern wir rühmen uns auch der Trübsale, da wir wissen, dass die Trübsal Ausharren bewirkt>>, (Röm 5,3)

Von Natur sind wir nicht geduldig. Und weil wir so ungeduldig sind, können wir keine Erfahrungen mit unserem GOTT machen. Die macht man nämlich in der Stille. Wir ungeduldigen Leute aber laufen GOTT immer weg. Weil der HERR es jedoch gut mit uns meint, hält ER uns fest. Das Mittel, durch das ER uns festhält, ist Trübsal.

Wenn der HERR uns in die Trübsal stellt, schlagen wir zuerst aus wie ein wildes Pferd. Aber GOTT hält uns in der Trübsal fest, bis wir stille werden. Trübsal bringt Geduld. << Wenn das Herz still geworden ist und – vielleicht voll Angst, Not und Furcht – auf den harten HERRN schaut, der es in die Trübsal stellt, dann <<bringt die Geduld Erfahrung>>. Da tut GOTT Sein Herz auf und zeigt der erschrockenen Seele Seine Liebe, Seine Barmherzigkeit, Sein Heil in JESUS CHRISTUS. Das sind selige Erfahrungen.

Und aus solchen Erfahrungen lernt das Herz die Trübsal gering achten. Es lernt: Es geht dem HERRN nicht um die Trübsal, sondern um mein Heil. Die Trübsal ist nur ein vorübergehendes <<Mittel zum Zweck>>. ja, sie geht vorüber.

So kommt aus der Erfahrung der Liebe GOTTES die Hoffnung. Das ist aber keine trügerische Scheinhoffnung. Denn sie gründet sich ja auf die Liebe GOTTES, die am Kreuze offenbar wurde und in unser Herz ausgegossen ist: Er wird's gut zu Ende bringen mit mir und mit Seiner Gemeinde. Selige Stufenleiter! Von Segen zu Segen! Amen. 

Autor: Wilhelm Busch (* 27.03.1897; † 20.06.1966) deutscher evangelischer Pfarrer, Prediger und Schriftsteller

JESUS CHRIST IS LORD!!! - SOLI-DEO GLORIA!!!

ÁHÍTATOK MINDEN NAPRA: NÉMETÜL-MAGYARUL-ROMÁNUL

<<Nemcsak pedig, hanem dicsekedünk a háborúságokban is, tudván, hogy a háborúság békességes tűrést nemz>>, Róma 5:3

Természetünknél fogva nem vagyunk türelmesek. És mivel annyira türelmetlenek vagyunk, nem tudjuk megtapasztalni ISTENÜNKET. Az ilyen tapasztalatokat a csendben szerezzük. Mi, türelmetlen emberek azonban mindig elfutunk ISTEN elől. De mivel az ÚR jót akar nekünk, Ő erősen tart minket. Az eszköz, amellyel erősen tart minket, a szenvedés.

Amikor az ÚR szenvedésbe helyez minket, kezdetben úgy rohanunk, mint egy vadló. De ISTEN erősen tart minket a szenvedésben, amíg meg nem nyugszunk. A szenvedés türelmet hoz. Amikor a szív megnyugszik, és – talán tele szorongással, szorongással és félelemmel – a kemény ÚRRA tekint, aki szenvedésbe helyezi, akkor <<a türelem tapasztalatot hoz>>. Ekkor ISTEN megnyitja szívét, és megmutatja a megriadt léleknek szeretetét, irgalmát, Az ÚR JÉZUS KRISZTUSBAN való üdvösségét. Ezek áldott tapasztalatok.

Amikor az ÚR szenvedésbe helyez minket, kezdetben úgy rohanunk, mint egy vadló. De ISTEN erősen tart minket a szenvedésben, amíg meg nem nyugszunk. Az ilyen tapasztalatokból a szív megtanulja, hogy a szenvedést nem becsülje le. Megtanulja: Az ÚR nem a szenvedéssel törődik, hanem az üdvösségemmel. A meghatottság csupán egy átmeneti eszköz a cél eléréséhez. Igen, elmúlik.
ISTEN szeretetének megtapasztalásából fakad a remény. De ez nem egy megtévesztő, illuzórikus remény. Mert ISTEN szeretetén alapul, amely a kereszten nyilvánult meg és a szívünkbe áradt: Ő jó véghez viszi a dolgokat számomra és az Ő Egyháza számára. Áldottak a létra fokai! Áldásról áldásra! Ámen.

Szerző: Wilhelm Busch (1897. március 27. – 1966. június 20.), német protestáns lelkész, prédikátor és író

JESUS CHRIST IS LORD!!! - SOLI-DEO GLORIA!!!

DEVOȚIUNI PENTRU FIECARE ZI: GERMANĂ-MAGHIARĂ-ROMÂNĂ
<<Ba mai mult, ne bucurăm chiar şi în necazurile noastre; căci ştim că necazul aduce răbdare>>, Romani 5:3

Prin fire, nu suntem răbdători. Și pentru că suntem atât de nerăbdători, nu-L putem experimenta pe DUMNEZEUL nostru. Astfel de experiențe se câștigă în liniște. Noi, oamenii nerăbdători, însă, fugim întotdeauna de DUMNEZEU. Dar pentru că DOMNUL ne vrea bine, EL ne ține tari. Mijlocul prin care EL ne ține tari este suferința.

Când DOMNUL ne pune în suferință, inițial fugim ca un cal sălbatic. Dar DUMNEZEU ne ține tari în suferință până când ne liniștim. Suferința aduce răbdare. Când inima a devenit liniștită și - poate plină de anxietate, suferință și frică - privește spre DOMNUL aspru care o pune în suferință, atunci <<răbdarea aduce experiență>>. Atunci DUMNEZEU Își deschide inima și arată sufletului înspăimântat Dragostea Sa, mila Sa, mântuirea Sa în DOMNUL ISUS HRISTOS. Acestea sunt experiențe Binecuvântate.

Când DOMNUL ne pune în suferință, inițial fugim ca un cal sălbatic. Dar DUMNEZEU ne ține tari în suferință până când ne liniștim. Și din astfel de experiențe, inima învață să țină necazul în jos. Învață: DOMNUL nu este preocupat de necaz, ci de mântuirea mea. Afectarea este doar un mijloc temporar pentru un scop. Da, va trece.

Astfel, din experiența iDragostei LUI DUMNEZEU vine Nădejdea. Dar aceasta nu este o Ndejde înșelătoare, iluzorie. Căci este întemeiată pe Dragostea LUI DUMNEZEU, revelată pe Cruce și turnată în inimile noastre: EL va duce lucrurile la un sfârșit bun pentru mine și pentru Biserica Sa. Binecuvântate sunt treptele scării! Din Binecuvântare în Binecuvântare! Amin.

Autor: Wilhelm Busch (27 martie 1897 – 20 iunie 1966), pastor, predicator și scriitor protestant german

JESUS CHRIST IS LORD!!! - SOLI-DEO GLORIA!!!

Kommentare

Beliebte Posts aus diesem Blog